Bursa üvey evlat mı?

Geçen pazar, saat 22,00 suları Atatürk Kongre Kültür Merkezi’nden aracımla çıkıp İzmir Yolu’na girdim.

Gecenin o saatinde trafik sıkışıktı  desem inanır mısınız?

Kaza yok, yol çalışması yok ancak araçlar milim, milim ilerliyorlardı.

Dün yine aracımla İzmir Yolu istikametinden Bursa istikametine seyir halindeyim.

Akşam 18, 00 suları…

15 kilometrelik yolu 1 saati aşan sürede kat edebildim.

Önceki akşam Kumla’ya gideceğim…

Akşam 18,00 suları, bu kez otobanı kullanmayı tercih ettim.

Aman Allah’ım orda da trafik var!

Uzun lafın kısası Bursa trafiğinin yükünü çeken İzmir-Mudanya-Ankara Yolu artık günün her saatinde sıkışık, otobanda bile belli saatlerde yoğunluk yaşanıyor.

O halde Bursa’nın trafik sorunu çözülmedi aksine artarak büyüyor.

Aslında Bursa’daki ulaşım sorununun çözülememesinin nedeni, diğer alanlardaki sorunlardan bağımsız değil.

Yani eğitimde, sağlıkta, şehirleşmede nasıl yatırım alamıyorsak, ulaşımda trafik sorununu çözecek yatırımlar da  gelmiyor bu kente.

Hızlı trenin temeli 2012’de atıldı, aradan 14 yıl geçmesine rağmen proje tamamlanamadı.

Yapım maliyetinin önemli bölümü hayırsever iş insanı Celal Sönmez tarafından karşılanan Ali Osman Sönmez Devlet Hastanesi’nin temeli 2016’da atıldı.

Yıl 2026, hala bitmedi.

2019’da kapılarını açan Şehir Hastanesi’ne, 7 yıldır raylı sistem getirilemedi.

Hasılı, Bursa ödediği verginin ve ürettiği katma değerin karşılığını alamıyor.

Yılladır aynı sorunları yazıyor, aynı eleştirileri dile getiriyoruz.

Değişen tek şey trafikte geçirilen sürenin daha da artması, sağlık sorunlarının daha yakıcı hale gelmesi, kentsel dönüşüm sorunlarının büyümesi.

Bursa’nın artık kaybedecek bir dakikası bile kalmadı.

Mustafa ÖZDAL